วันก่อนไปแสดงความอ่้อนแอให้เพื่อนเห็น

ได้ประจักษ์สัจธรรมข้อนึงขึ้นมา

"หากมีใครอ่อนแอ อีกผู้หนึ่งจะเข้มแข็ง"

หากเราไปแสดงความมองโลกในแง่ร้าย ให้อีกคนหนึ่งเห็น

อีกคนจะบอกให้เรามองโลกในแง่ดี

หากเราผิดหวังในความรัก  ให้อีกคนเห็น

อีกคนจะอธิบายเรื่องความรักได้อย่างอุดมคติ 

หากเราไปแสดงความอ่อนแอ ให้อีกคนหนึ่งเห็น

อีกคนหนึ่งนั้นจะเข้มแข็ง และเข้าใจโลก

แน่นอน

หากเพื่อนทีี่่เคยมองโลกในแง่ดีกลับมามองโลกในแง่ร้าย

เราก็จะบอกให้เพื่อนมองโลกในแง่ดี

หากเพื่อนอกหัก

เราก็จะรู้เรื่องความรัก ดั่งเคยมีประสบการณ์มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

หากเพื่อนคนเดิมอ่อนแอ

เราก็จะเข้มแข็ง และช่วยฉุดเขาขึ้นมา

คิดๆดู คล้ายๆหยินหยาง

ไม่รู้ว่า ทักษะกระบวนการนี้ของมนุษย์เกิดขึ้นมาบนโลกตั้งแต่เมื่อไหร่

เราต่างชดเชยซึ่งกันและกัน

ทั้งในส่วนที่เราขาดและเรามี แม้ทั้งสองส่วนนั้นจะเป็นส่วนเดียวกันก็ตาม

นี่อาจเป็นสิ่งที่ทำให้คนเป็นสัตว์สังคม

(ไม่เชื่อมึงลองไปอ่อนแอให้เพื่อนมึงเห็นดูสิ)