เมื่อกี้ เพิ่้งดูไฟนอลแฟนตาซี7 จบ

นับว่าเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ดี แต่จบเร็วไปหน่อย ต่อยกันเป็นหลัก

เชื่อว่าคนที่ชอบไฟนอล7 ต้องชอบหนังเรื่องนี้

เพราะขนาดกูรู้จักตัวละครอยู่ไม่กี่ตัว ยังรู้สึกมัีนไปด้วยเลย

 

ไฟนอล7เป็นเกมส์ที่กูซื้อมาพร้อมกับเครื่องเพลย์

แต่ก็เป็นเกมส์ที่กูเล่นน้อยที่สุด

เนื่องจากไม่ผ่านหัวหน้าด่านแรก ที่เป็นไอ้แมงป่องซักที

มารู้เอาหลังจากนั้นโขอยู่(ประมาณเครื่องเพลย์2ออกมานานซักพักใหญ่ๆ)

ว่าที่จริง ต้อง รอให้ไอ้แมงป่้องหางตกก่อน แล้วค่อยโจมตี

 

ที่จริงหลังจากเพลย์1 กูก็ไม่ได้เล่นทั้งเพลย์2หรือ3

หรือจะเป็นเครื่องเล่นเกมส์ชนิดอื่น ที่เค้าฮิตกัน อย่าง Vii หรือ x-box

จะเล่นก็เล่นแต่เกมส์คอม (แต่ปัจจุบันนี้ รู้สึกเทคโนโลยีในคอมของกูจะตามเกมส์ไม่ทันซะแล้ว ก็เลยไม่ได้เล่นอีกเช่นกัน)

 

เวลาใครพูดถึงเรื่องเกมส์(อายุป่านนี้ก็ไม่ค่อยมีแล้ว)

กูจึงมักจะเอ๋อแดกเป็นประจำ...

 

 *************

เมื่อวานไปแถวราชดำเนิน

ได้พบผับในฝันกูแล้วว่ะ ๕๕๕

cafe de moc

มีแต่เด็กแนว กันทั้งผับ

(ผู้ชายใส่เดฟแบบรัดติ้วกันทุกคน หาคนไว้ผมสั้นน้อยเหี้ยๆ พบแอฟโฟร เดรดล็อค เป็นหย่อมๆ)

แต่ดนตรีมันได้ใจ

วงห่าไรเล่นก็ไม่รู้ แต่คนเสือกร้องได้กันทั้งผับ

เหล้าที่แดก หากไม่ใช่เบียร์ก็เป็นแสงโสม เห็นแล้วชื่นใจที่คนไทยสนับสนุนคนไทย (ฮ่าฮ่า)

หญิง ก็น่ารักไม่น้อย ดูแล้วไม่ใช่แนวมั่ว โอบกอด แบบที่พบได้ทั่วไปตามทองหล่อ เอกมัย รัชดา

บางคน แม่งเอา นมเปรี้ยวบีทาเก้น เข้ามาดูดแทนเหล้า ช่างเป็นสตรีไทยที่รักษาสุขภาพจริงๆ

เจ้าของร้านแม่งก็ฮาสัด เดินไปเดินมา  

เข้าไปไม่แดกเหล้าเลย เมาดนตรีอย่างเดียว