วันนี้ออกไปกับน้องคณะ ที่เพื่อนกูจีบ

แต่เป็นน้องคณะที่เพิ่งไปเที่ยวเนปาลด้วยกัน เลยสนิทกันเป็นพิเศษ(อย่างน้อยก็สนิทกว่าเพื่อนกูที่จีบ)

พามันไปหาหมอจีน แบบว่า แก้โรคปวดประจำเดือน

เนื่องจากมันเคยปวดจนเป็นลมล้ม คางแตก

จากที่มันเคยเล่า ถ้าเปลี่ยนจากคางเป็นหัว มันคงไม่ฟื้น และนอนรอความตายแบบไม่มีคนช่วย

 

ที่จริงปวดประจำเดือน ก็เป็นเรื่องที่ แพทย์แผนปัจจุบันยังไม่รู้ว่าสาเหตุที่แท้จริงเกิดจากอะไร

เวลาปวดก็เลยให้กินยาพวก พารา แอสไพริน พอนสแตน ที่บรรเทาอาการไปก่อน แต่ไม่ได้รักษาที่ต้นเหตุ

เนื่องจาก ส่วนตัวกูเคยเป็นโรคหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท แล้วลองไปฝังเข็มดู ปรากฏว่าอาการปวดมันหายไป

หายไปแบบทันทีทันใดเลย แม้มันจะหายไปแค่ 3-4 วัน แต่ก็นับว่าเป็นเรื่องน่าทึ่งสำหรับกูแล้ว ว่ามันหายได้ยังไง

 ตอนนั้นหมอคนนี้ ก็เคยบอกว่า เค้ามียารักษาแก้ปวดประจำเดือนได้

เราก็เลยลองไปหาดู อยากรู้ว่า ศาสตร์จีนนั้น มันจะสู้ศาสตร์ปัจจุบันได้รึเปล่า โดยเอาน้องคณะ  ไปทดลอง

(ก็กูทดลองเองไม่ได้นี่หว่า)

เสียค่ายา ไป 1200 แน่ะ ออกให้มันก่อน เอาไว้หายแล้วค่อยจ่ายคืนกูทีหลัง

 

คุยกับหมอ แล้ว รู้สึกว่าศาสตร์นี้เป็นศาสตร์ที่มหัศจรรย์พันลึก คนมันรู้ได้ยังไงว่า ต้องเอาอันนี้ผสมอันนู้น กับอันนั้น แล้วมากินถึงจะหาย

จะถามถึงกลไกการรักษาของยา หมอเองก็บอกว่าไม่รู้ แม้ว่า ตัวหมอเค้าจะเคยเป็นหมอแผนปัจจุบันมาก่อนก็ตาม

เค้าบอกว่ามันคนละศาสตร์กัน

แผนจีนก็อธิบายกลไกการรักษา ด้วยหยินหยาง

แผนปัจจุบันก็อธิบายกลไกการรักษา ตามหลัก สรีระวิทยา

จะเอาแผนปัจจุบันมาอธิบายแผนจีน มันก็ยังอธิบายไม่ได้

 

จากนั้นก็ไปจตุจักร เพราะ กูต้องการหนอน มาให้ น้องเม่น กิน

เนื่องจากช่วงนี้ มันกินอาหารน้อยเป็นพิเศษเลยต้องบำรุงมันหน่อย

โครสกลัวคนมาเจอเลย ไปเดินกับคนที่เพื่อนจีบกันสองต่อสอง ถ้ามันรู้เข้าคงจี๊ดหัวใจใช่เล่น

ที่เพื่อนรักมาหักเหลี่ยมโหด

(เพราะเวลาแบบนี้ มันต้องมีคนมาเจอทุกทีสิน่า)

แม้ว่าจริงๆ แล้วน้องคณะคนนั้นมันจะบอกว่า ไม่ได้ชอบเพื่อนกูซักนิดเลย (สไตล์มันต้องหล่อหน่อย เพื่อนกูไม่)

 

ก็โชคดีอย่างน้อยวันนี้ก็ไม่ได้ไปจ๊ะเอ๋กับใคร

แม่งเหมือนกูต้องมี ความสัมพันธ์ลับๆล่อๆ ที่เปิดเผยให้ใครรู้ไม่ได้เลยว่ะ

กูไม่ได้จีบมันนะเว้ย ทำไมชีวิตกูยุ่งยากอย่างนี้วะ