ช่วงนี้รู้สึกว่า ทุกๆวันผ่านไปช้าเหลือเกิน

พอจบวันกูชอบคิดว่านี่มันวันศุกร์แล้ว ทั้งๆที่จริงๆแล้วมันยังเป็นวันจันทร์อยู่

แต่ความรู้สึกของกูคือ เหมือนร่างกายมันอ่อนล้า เหมือนกับใช้งานมาทั้งสัปดาห์เรียบร้อยแล้วภายในวันเดียว

ระหว่างที่กูคิดอย่างนี้ ก็มีถุงพลาสติกใบนึง ค่อยๆร่วงลงมาจากด้านบนอย่างช้าๆ

จนกูต้องหย่อนก้น จะเงยหน้ามองลอดหน้าต่างเตี้ยๆ เพื่อดูถุงพลาสติกค่อยๆ ร่วงลงไปอย่างช้าๆ

จริงอยู่ที่โลกใบนี้มีแรงดึงดูด 9.8m/s^2 อยู่ทุกหนทุกแห่ง และกระทำกับวัตถุเหมือนกันทั้งโลก(แบบคร่าวๆ)

กาลิเลโอก็ได้พิสูจน์แล้วว่า ไม่ว่าวัตถุจะหนักหรือเบา ต่างก็ตกมาด้วยความเร่งที่เท่ากัน

แต่ชีวิตจริงก็ไม่ใช่สมการ ถุงพลาสติกยังคงร่อนลงอย่างช้าๆ โดยไม่มีทีท่าจะสนใจแรงดึงดูดของโลก กาลิเลโอ หรือ ไอแซ็ก นิวตัน

เหมือนชีวิตของกูที่ยังคงผ่านไปช้าๆ

แรงต้านอากาศทำให้ถุงพลาสติกร่อนลงช้าเท่าใด

ความเหงาหัวใจ ยิ่งทำให้ชีวิตมันช้าขึ้นเท่านั้น