วันนี้เป็นวันที่พี่บัณฑิตซ้อมรับปริญญา

วันนี้เป็นวันเกิดของพี่รหัส

ก่อนหน้านี้ 2-3 วัน กูรู้สึกเหมือนว่า อยากเล่นเพลง "อยู่คนเดียวอีกแล้ว" ของ friday มากๆ

ด้วยความรู้สึก ยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก

หยิบกีตาร์ก็เล่นเพลงนี้ตลอด

และวันนี้

หลังจากที่โทรไป

คุยได้ซักพักนึง

... กูกำลังจะได้เป็นพี่คน !!!

พี่คนไม่เหมือนพ่อคนในทุกๆทาง!!!

และเชื่อว่าผู้ชายทุกคน ที่ได้เป็นพี่คน ไม่มีคนไหนดีใจ เหมือนได้เป็นพ่อคน...

แม้กูจะรู้อยู่แล้วว่าพี่คนเป็นยังไง เพราะกูก็มีน้องชายอยู่คนนึง

แต่กูก็เพิ่งเคยสัมผัสความเป็นพี่คนอื่น ที่ไม่ใช่สายเลือดเดียวกันมาก่อน

ให้บรรยายความรู้สึก

"เหมือนฟ้าผ่าลงกลางกบาล"

อยากจะโกรธโทษใคร ก็ไม่ได้ เสือกยืนหัวโด่ให้ฟ้ามันผ่าเอง

มึนไปพักใหญ่ แต่ก็ยังประคองตัวไปได้นะ คุยต่ออีกชั่วโมงนึง

ไม่ได้คร่ำครวญพร่ำเพ้ออะไร เป็นการคุยกันแบบแฟรงค์ๆ (ขวานผ่าซาก)

เค้าคงแฮปปี้ ที่ฟังกูแล้วไม่เส้าเท่าไหร่ สามารถพูดมากจ้อไปได้เรื่อยๆได้

แต่พอวางสายเสร็จ มันคล้าย อารมณ์เพลง "อยู่คนเดียวอีกแล้ว" 

หยิบกีตาร์มาเล่นเพลงนี้ทันที เล่นเก่งเลย เพราะตีมาหลายวันแล้ว (ยังกับมีลางสังหรณ์รู้ว่าจะมีวันนี้)

มานั่งทบทวนดู รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เส้ามากเท่าไหร่ (แต่คิดมาก คิดตลอดเวลาเลย)

รู้สึกว่า ทำไมกูต้องเลิกจีบด้วยวะ

(ปกติกูเป็นคนฝ่อง่าย เค้าไม่เอา กูก็ถอย)

แต่คนนี้ มันเป็นพิเศษ มันไม่เหมือนใคร และกูค่อนข้างมั่นใจว่า "ใช่"

แต่เค้าคิดว่า "กูไม่ใช่" จากการที่อยู่ด้วยแล้วใจไม่เต้นตึกตัก วาบหวิว

แล้วก็เลยขอให้กูเป็นพี่คนซะ จะได้ไม่ต้องเสียเวลากับเค้านาน ทั้งๆที่กูเพิ่งจีบได้ไม่ถึงเดือน

(ที่ผ่านมาเค้าไม่เคยมีแฟนมาก่อน น่าจะเกิดจากสาเหตุนี้) 

ที่ผ่านมากูเจอผู้หญิงแบบที่ ไม่รู้ว่าเป็นยังไง แต่ก็ทุ่มตัวเข้าไป

ผู้หญิงแบบที่ ทั้งๆที่ไม่น่าใช่ แต่ก็ยังลองเข้าไป

แล้วทำไม คนที่กูคิดว่า "ใช่" แน่ๆ แค่เค้าบอกกูคำเดียว ทำไมกูถึงต้องถอยวะ

กูอยากพิสูจน์ ว่า ทฤษฎีเค้าผิด

หลังจากนั้น กูก็เดินออกไปกินข้าว

ระหว่างทางเจอคนใส่เสื้อเขียนว่า

"อะไรของมึง"

... อะไรของกู กูไม่รู้หรอก แต่กูรู้ว่า

"วันนี้ไม่ใช่วันของกู"

รอดูพรุ่งนี้แล้วกัน