หลายคนคงจะเคยเห็น ภาพจอมอนิเตอร์คลื่นหัวใจที่ค่อยๆห่างขึ้นๆ จนในที่สุดก็หายไป กลายเป็น

เส้นเรียบแปร้ ____________

จากในหนัง

 

วันนี้กูได้เห็นภาพนั้นจากของจริง

คนที่เป็นเจ้าของคลื่นหัวใจนั้นหยุดหายใจไปจริงๆ

 

วันนี้เส้นกั้นแบ่งระหว่างความเป็นกับความตายที่กูเห็นมันบางเฉียบ

จนทะลุหากันได้อย่างไม่ยากเย็น

 

กูนึกถึงความตายของตัวกู

พ่อ แม่ น้อง อาม่า อากง และบุคคลรอบๆ

 

กูค่อยๆมอง คลื่นที่ลดลง และห่างขึ้นเรื่อยๆ

(ความจริง คลื่นมันไม่ได้ลดเร็วเหมือนในหนังหรอกนะ)

ดูความพยายามดิ้นรนที่จะมีชีวิต ของเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจที่ยังไม่ตาย

พวกมันบางตัวที่รอดชีวิตพยายามสร้างกระแสไฟฟ้า ให้หัวใจสามารถเต้นได้ เพื่อให้ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป

ท่ามกลางหมู่เพื่อนๆของมัน ที่ทยอยตายกันไปเรื่อยๆ

ในที่สุดพวกมันก็ตายกันหมด

 

ลมทะเลสงบ

ก็ไม่มีคลื่นอีกต่อไป

 

 

 

วันก่อนเพิ่งได้ดูหนัง AV ไทยโบราณ

ฟังชื่อแล้ว คิดถึงพวก กาแฟโบราณ ไอติมโบราณ

แต่นี่เป็น AV โบราณ พูดให้ง่าย คือ หนังโป๊น่ะแหละ

เพิ่งรู้ว่า เราก็มีวงการนี้กันมานานนมแล้วเหมือนกัน

คาดเดาจากคุณภาพขของภาพ การแต่งหน้า แต่งตา และทรงผม

หนังเรื่องนี้ จึงน่าจะก่อกำเนิดขึ้นมาหลังยุคมิตรชัย บัญชา มานิดๆ

นางเอกก็หน้าตาดีทีเดียว ส่วนผู้ชายก็พอไปวัดไปวากับกุ๊ยหน้าปากซอย

แต่ ซาวน์รู้สึกเหมือนกับดูรายการกระจกหกด้าน ทำให้ระหว่างดูกูรู้สึกคล้ายกำลังดูสารคดีอะไรซักอย่าง

(เพลงอาจจะเป็นคนละเพลง แต่ฟีลเดียวกับเพลงกระจกหกด้าน)

 

ที่รู้สึกเซ็ง คือ ทั้งเรื่องมันมีอยู่ท่าเดียว

คือท่าเบสิค (หญิงล่างชายบน หันหน้าเข้าหากัน)

และทำท่านี้อยู่เป็นสิบนาที

ชวนให้สงสัยว่า คนไทยสมัยก่อน นั้นเป็นอยู่ท่าเดียวรึเปล่า

ทั้งๆที่ เราอุตส่าห์มีมวยไทย ที่มีร้อยแปดพันท่า สร้างชื่อกระฉ่อนไปทั่วโลก

บนเวที อีกเวทีหนึ่งเรากลับมีท่าใช้อยู่ท่าเดียว (ใครอยากรู้ว่าเป็นยังไง ต้องถามปู่ย่าตาทวด ลามปามได้อีกกู)

 

ตอนไปเนปาล วัดเมื่อพันสองพันปีก่อน เค้ายังมีสลักกาลามสูตรท่าตลบแตลงพลิกแพลง หมูหมากาไก่

หวังว่า คนสมัยก่อน คงไม่ได้ใช้กันอยู่ท่าเดียวเหมือนอย่างในหนังหรอกนะ

 

แล้วกูจะไปเสือกเดือดร้อนด้วยอะไรวะเนี่ย

 

 

 

ปล. หลิวอี้เฟย น่ารักมากๆ วันนี้ ดูแปดเทพอสูร จบแผ่นสาม(สิบกว่าตอน) ทั้งๆที่มีงานท่วมหัว และ หนังสือกองใหญ่ให้กูอ่าน

เป็นการดูหนังที่กรอ เยอะมาก เร่งสปีดแทบจะตลอดเวลา บอกได้เลยว่า ภาคนี้ถ้าไม่มีหลิวอี้เฟย กูไม่ดูแน่

ปล2 สงสัยกูต้องเรียนภาษาจีนแล้วล่ะว่ะ เผื่อเจอ หลิวอี้เฟย และเวลาดูหนังจีน กูจะได้ดูกรอแบบเร็วๆ แล้วอ่านซับไปแทน(ช่วงนี้ดูบ่อย จนเดาคำศัพท์ออกบ้างแล้ว)

 

 

อยากไปไกลๆ

อยากคุยกับใครที่ไม่รู้จัก

อยากเล่าทั้งหมดให้เค้าฟัง

 

หรือไม่ก็ ...รักใครซักคน