วันนี้ไปดูละครเวทีมา
จะว่าเป็นละครเวทีก็คงไม่เชิงนัก เพราะเค้าเล่นกันบนพื้น ในห้องเล็กๆ
และฟีลลิ่งก็เป็นคนละเรื่องกับละครเวทีทั้งหลายทั้งแหล่
คือปกติละครเวทีมันจะใส่ โอเวอร์แอ็คติ้งกัน แต่นี่ไม่ใช่
มันแสดงคล้ายเป็นเรื่องจริงมากกว่า
งั้นก็ขอเรียกว่า ละครพื้นห้อง เห็นจะเหมาะที่สุด
ซึ่งสาเหตุที่กูไปดู ก็เพราะ มีเพื่อนกูคนนึง เป็น ผกก. ละครพื้นห้อง เรื่องนึงในทั้งหมด สี่เรื่อง
ไม่งั้นวงเวียนชีวิตของกูคงไม่ลากไปพาดผ่านอยู่แถวๆ สถาบันปรีดี พนมยงค์ได้
เนื่องด้วย กูเรียนเลิก หกโมงครึ่ง กว่าจะอาบน้ำแต่งตัว ไปถึงก็เป็นเวลา ทุ่มสี่สิบห้าแล้ว
กูเลยต้องพลาดหนังเรื่องแรกและเรื่องที่สอง (แต่ก็กะมาดูแค่สองเรื่องอยู่แล้ว ตามคำแนะนำของเพื่อนกู)
ต่อมาจึงทราบว่า แต่ละเรื่องแม่งแค่ 30 นาทีเอง รู้งี้มาให้ทัน ดูให้หมดเลยดีกว่า
เลยได้ดูแต่เรื่องที่ 3 และ 4
เรื่องที่ 3 Alt Ctrl Del
เข้ามา ละครก็เริ่มไปแล้วซักพัก
เรื่องนี้ ค่อนข้างงงๆ ทีเดียว รู้สึกว่า การให้ข้อมูลของละครมันน้อยเกินไปยังไงไม่รู้ หรือเป็นเพราะกูเข้าสาย แต่ก็ไม่น่าจะสายมาก
นักแสดง ยังรู้สึกว่า ฝืดๆ แข็งๆ ในบางคน (อาจเป็นเพราะ กูเคยชินกับละครเวที มากกว่าละครพื้นห้องแบบนี้)
จบแล้ว ยังรู้สึกเหมือนในหัวยังโหวงๆ อยู่
เรื่องที่ 4 กล่องช็อกโกแลต
เยี่ยม
มีสอดนั่นสอดนี่ มาเรื่อยๆ ในเรื่อง
ก่อนจะชมแนะนำให้พกนิสัยจับผิดไปเยอะๆ จะได้เห็นอะไรที่มันซ่อนอยู่ข้างใน
แต่เนื่องจากมันเป็นละคร ที่ผ่านไปแล้วผ่านเลย ไม่เหมือนหนังสือที่สามารถกลับมาอ่านทวนได้
ก็เลยจะสามารถพลาดอะไรบางอย่างนั้นไปได้
แถมดูจบแล้ว กูรู้สึกอยากจับกีตาร์ขึ้นมาแต่งเพลงเลยทีเดียว
เรื่องสุดท้ายนี่ ที่จริงแล้วเป็นเพื่อนกูกำกับและเขียนบทเองแหละ(โม้หน่อย)
มันทำละครมาตั้งแต่ปีมะโว้ ตั้งแต่เป็นนักแสดง จนตอนนี้ไต่เต้าเป็นผู้กำกับเรียบร้อยแล้ว(ที่จริงก็เป็น ผกก ตั้งแต่ปีมะโว้แล้วเช่นกัน)
ไม่แปลกใจที่มันจะสามารถสร้างละครดีๆ อย่างนี้ออกมาได้
เพราะปกติมันก็มีความคิดที่แปลกประหลาด เงียบๆ ลึกๆ ผ่าวๆ ผลุบๆโผล่ๆ มาเรื่อยๆ อยู่แล้ว
สำหรับใครที่ว่างๆ ก็ลองไปดูได้
ดูเรื่องเดียว 70 บาท 4 เรื่อง 200 บาท(เอามาดูวันไหนก็ได้)
ที่สถาบันปรีดี พนมยงค์ ตรงซอยทองหล่อ เดินเข้าซอยทองหล่อไปนิดหน่อย ก็จะเจอ
จัดวัน ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ (23พค 24พค 25พค 30พค 31พค 1มิย)
ศุกร์ จัดหนึ่งรอบ คือ หนึ่งทุ่มเป็นต้นไป
เสาร์ อาทิตย์ จัด สองรอบคือ บ่ายสอง กับ หนึ่งทุ่ม
และนี่คือบล็อกของมัน
http://subway.exteen.com/
**มาใส่อีกสองเรื่องเพิ่มเติม
คือเรื่อง เรื่องนี้ยาว3ปี
ก็ถือว่าโอเึค พระเอกเสียงดี แต่นางเอกเสียงน่ารำคาญไปนิด และยังแข็งเกร็งในบางจังหวะ
และ เรื่อง ห้องสยอง ต้องสยิว
เรื่องนี้มีความฮา มากทีเดียว มีอะไรให้หัวเราะได้ตลอดเวลา เยี่ยมเหมือนกัน
ดูละครพวกนี้ แล้วอยากทำมั่ง แต่ ต้องเรียนทุกวันถึงหกโมงแบบนี้ ไม่รู้จะทำยังไงเลยว่ะ เห้อ
edit @ 24 May 2008 21:35:31 by ช่างซ่อมรองเท้า
